De meeste mensen vinden ZICHZELF deugen

Het journalistiek wereldmedium: ons Dorpsblad, hierin staat het echte leven

De meeste mensen vinden ZICHZELF deugen, en dat is ook de boodschap die de ‘predikant’ van Langweer Aart Veldhuizen verkoopt in ons dorpsblad, het belangrijkste journalistieke medium van de wereld met Barbara de Beuk er In (ex-hoofdredacteur Het Parool) als hoofdredacteur. Veldhuizen zijn column gaat over het boek dat de links-liberale historicus Rutger Bregman schreef met de titel ‘de meeste mensen deugen’. De boodschap betreft het ‘ik’, het ego’ van de auteur als onderwerp en lijdend voorwerp, verpakt als hoogstaande moraal.

Slechtheid verpakt als wollig goed

Homo puppie van World Economic Forum
Dat boek van Egostreeltje werd overal in massamedia verheerlijkt, en nu dus door onze dorpsdominee. Het moet gezegd, een vlotte verteltrant en de notie dat ‘de meeste mensen’ niets van historie, filosofie en wetenschap weten,  geven ingredienten voor verkoop. Dat is ook een gave.

Maar…Die mondiale steun in de rug met vertaling bij een grote uitgever, Bloomsbury kan daarnaast geholpen zijn vanuit politiek-financiele belangen. Immers, waarom lees je over het ene boek alles, en het andere niets? En zo zie je hoe iets dat mondiale geopolitiek van pas komt, dan ook tot in je dorpskrantje tussen de advertentie landt van Slagerij Dol en Boer Piet.

Rutger Bregman is ook de promotor gemaakt van het neo-communisme van de 2030 Agenda, SDG-doelen 5 en 10 van ‘gelijkheid’ : iedereen moet ‘gelijk’ worden, iedereen moet afhankelijk worden van ‘de staat’, via een uitkering, door Bregman ‘basisinkomen’ genoemd. Daarom werd hij al bij het neo-liberale/neo-communistische (zoek de verschillen) World Economic Forum (WEF) in Davos op de koffie gevraagd.

Wanneer iedereen aan een Staatsinfuus hangt breekt Utopia aan…

Het moet voor zo’n jongen een hele belevenis zijn, zo op een schild te worden gehesen. Dat je daadwerkelijk wilt geloven goed historicus te zijn, al noemt WEF hem ‘economist’….

Rijke en invloedrijke vrienden steunen de boodschap

‘De meeste mensen deugen’ werd dus een bestseller waarmee Bregman als kwijlend en kwispelend ‘Homo puppie’ (zijn term voor de nieuwe gedomesticeerde mens) de ego’s van velen streelde.

Maar de moraal van dat boek gaat net als de column niet over ‘de meeste mensen’, maar over het etaleren van de eigen vermeende goedheid. Wat is Aart Veldhuizen een Deugend Mensch, dat HIJ opmerkt dat de meeste mensen zouden deugen, Bregman idem.

  • Oftewel, voor de oplettende lezer weerlegt Veldhuizen als Bregman-volgeling zijn hoofdpunt. Hij aanbidt zichzelf.
Het journalistiek wereldmedium: ons Dorpsblad, hierin staat het echte leven

Onze dorpsdominee geeft ook toe dat hij altijd verwend is geweest en nooit wat meemaakte. Wie WEL wat meemaakte, en bovendien iets van (zelf)kritisch vermogen aan de dag legt weet: de mens is geneigd tot alle kwaad, met de zonde van hoogmoed als 1 der belangrijkste.

Zie ook mijn eerdere verhaal over ‘de mens die als God wil zijn’ in relatie tot The Great Reset van het World Economic Forum.

Neem alleen al het gezegde ‘macht corrumpeert’, dat dagelijks overal in de praktijk is te zien, tenzij je daarvoor je ogen sluit. Mogelijk omdat je dan je ‘goede gevoel’ laat verstoren over jezelf? Daarom – vanwege de neiging tot alle kwaad- heeft een regering een parlement nodig, iedere macht een tegenmacht.

Playing God

De wildgroei aan controle-mechanismen in de maatschappij die Veldhuizen beschrijft, kunnen juist eerder een gevolg zijn van de ’68-cultuurnihilistische filosofie die Deugmens Aart omarmde, na de conservatief-christelijke traditie in te ruilen voor linksliberaal.

Hij vaardigt eigenlijk een verbod op (zelf)kritisch denken uit. Terwijl het startpunt ‘ik ben zo’n beste niet’ de verantwoordelijkheid naar jezelf verschuift. Het Friese spreekwoord ‘Doch dyn plicht en lit de lju rabje’ is conservatief, gaat uit van het vermogen jezelf kritisch te bezien. Ook als dat even niet uitkomt. Natuurlijk is iedere weldoorvoede vakantie-ganger in Langweer hartstikke aardig, als je ze op straat met je gereformeerde grimlach toewuift. Maar wat weet je nu werkelijk van wat ze doen en denken?

Bregman helpt (al dan niet bewust) bij promotie SDG-doelen 5 en 10

Zelfaanbidding
Juist wanneer mensen weigeren bij zichzelf ook de geneigdheid tot het kwade te zien, een conclusie van de Wijsheid van generaties, krijg je een wildgroei aan georganiseerd wantrouwen. Want iedereen vindt ‘zichzelf’ bij ‘de meeste mensen die deugen’ horen, maar ‘de ander’ is de boosdoener.

In feite betoont Aart Veldhuizen zichzelf dus een bijzonder pedant, hoogmoedig mens, net als Bregman. Dat is het typische genre Deugmenschen dat zich hedendaags in de leeglopende PKN-kerken ophoudt, aanmoedigers van gesubsidieerde massa-immigratie en geloof in CO2/stikstof-complottheorieen van met miljoenensubsidies gespekte overheids-instellingen waarmee ze het businessmodel van bankiers en multinationals aan morele legitimatie helpen.

Zie ons eens deugen! Zelfaanbidders.

Bullshit, als je geen ‘achting voor waarheid hebt’: dus ook niet tussen de regels wilt lezen…

De meeste mensen daarvan vinden zichzelf deugen, spiegelen zichzelf dus een zoete leugen voor. En deze eigengeilende zelfaanbidders schieten vervolgens op de boodschapper die hun feestje van hoogmoed verstoort… In de orthodoxe traditie gezien is Aart Veldhuizen dus een maatje van satan.

Niet omdat IK dat beslist WIL vinden voor mijn gevvoelll over mezelluf, maar omdat er tijdloze standaarden en maten zijn, dankzij de wijsheid van generaties voor ons, waaraan ik (en iedereen) zaken kan spiegelen. Ook wanneer ik dat niet wil ‘vinden’ blijven die nog steeds geldig. Hier zien we de botsing van waardenpatronen tussen ‘klassiek’ en ‘modern’.

Modern heeft alleen ‘zichzelf als standaard. Klassiek onderschrijft transcendente normen, dus zelf-overstijgende oordeelsmechanismen.

Thought Criminal: duidelijk niet horend bij ‘de meeste mensen’….

Van zelfaanbidding naar zelfrelativering
Veldhuizen aanbidt ZICHZELF. Dat kun je afleiden uit zijn wat pedante geschrijf. Maar ook uit de praktijk. Ik heb hem dan ook ervaren als hoogmoedig mens zonder noemenswaardige intellectuele capaciteiten.

Iemand die ‘je best doen aardig gevonden te worden door zoveel mogelijk mensen’ verwart met werkelijke naastenliefde en persoonlijke interesse. Dat hij intellectueel lui is, en geen helder licht, vooruit, ieder zijn ding, maar dan moet je ook je mond houden te oordelen over zaken waar je te lui voor bent om je in te verdiepen.

Zeker op een positie als ‘dominee’, waar je het voormalig respectabele ambt misbruikt om aan intellectuele luiheid en zelfaanbidding een morele legitimatie te verlenen.

Meteen bij een grote internationale uitgeverij

Kortom: de meeste mensen deugen NIET (in vele gradaties, van micro tot macro), en sommige mensen zijn zelfs satanisch slecht. Dat pessimisme over de ware aard van mensen leidt tot het ware optimisme: je hoeft geen toneel te spelen mensen, jezelf beter voor te doen. Je kunt dan ook jezelf beter relativeren.

Er is namelijk vergeving mogelijk, en die vergeving is de unieke gift van het christendom naast de vader-zoon-relatie als beeld van God. ‘De Zonde’ is geen christelijke vinding, die vind je ook bij heidendom en communisme, alleen verplaatsen die stromingen ‘het kwaad’ naar ‘de ander’, een ‘andere groep’….

de pedanterie dat jij weet tot ‘de meeste mensen’ te behoren, terwijl ‘de kleine groep’ de zondebok is: hoeveel slachtoffers maakte dat geloof afgelopen eeuw?

Heel geestig

Conclusie: Aart Veldhuizen deugt niet. Maar wanneer zij zondenbesef krijgen en hun leugens rechtzetten is er vergeving mogelijk. Voor Bregman moet het vooral een mooie belevenis zijn, te ervaren hoe overal deuren voor je open gaan.

Dat je zelfs gaat geloven een hele goede historicus te zijn, een deugmens met hele baanbrekende ideeën, levend in je Urbane bubbel.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *